De Verkoop van de de Huidzorg van de het levensuitbreiding

Myofascialsyndroom

Myofascial: van Griekse myelos, betekenend merg (spier) en van het Latijnse band betekenen verbind of verbind

Het Myofascialsyndroom (MFS) is een musculoskeletal voorwaarde door pijnlijke nadruk van spier geroepen trekkerpunten (TrPs die) wordt gekenmerkt. MFS werd beter - het geweten gebaseerd op het werk van Dr. Janet Travell, een Wit Huisarts vele jaren.

MFS is vaak verward met fibromyalgia omdat zij allebei spierpijn impliceren. De trekkerpunten van MFS verschillen van tedere punten van fibromyalgia in zoverre dat zij enkel ongeveer kunnen zijn overal, terwijl de tedere punten van fibromyalgia in een gespecificeerd patroon zijn. Wanneer een arts op een teder punt in fibromyalgiapatiënten drukt, beschrijven zij precies dat--tederheid. Wanneer een arts een trekkerpunt in MFS duwt, onthult het trekkerpunt een onvrijwillige „kramp“ reactie. Bovendien, kan de patiënt verwezen pijn (d.w.z., pijn die aan een gebied vanaf het trekkerpunt zelf uitstraalt) ervaren. Het pijnlijke gebied van het trekkerpunt is in de spier of de verbinding van de spier en de band. Vandaar, wordt de myofascial pijn gewoonlijk geassocieerd met een strakke band, die op „het ropey“ dik maken van spierweefsel wijzen.

De band is een taai bindweefsel dat door het lichaam in een driedimensioneel Web van hoofd aan voet zonder onderbreking uitspreidt. De band omringt elke spier, been, zenuw, bloedvat, en orgaan van het lichaam, al manier neer op het cellulaire niveau. Daarom kan het defect van het fascial systeem toe te schrijven aan trauma, houding, of ontsteking tot een „band“ van de band neer leiden, resulterend in abnormale druk op zenuwen, spieren, beenderen, of organen.

Veel van de pijn die MFS begeleidt is toe te schrijven aan ontoereikende bloedstroom aan het gebied van het trekkerpunt (ischemie) dat de capaciteit van de spier remt om metabolisch afval (b.v., melkzuur en kalium) te elimineren. Deze geaccumuleerde metabolische bijproducten combineerden met ontoereikende zuurstofstroom aan het getroffen gebied dan opeenhoping, die nabijgelegen zenuweinde de bevorderen dat tot de pijn van het trekkerpunt leidt.