De Verkoop van de de Huidzorg van de het levensuitbreiding

Jet Lag

Bijna heeft iedereen wie over meer dan een paar keer streken in één reis heeft gereist de het afmatten gevolgen van straalvertraging ervaren. Terwijl de reis over enorme afstanden nu snel is, geschikt, en alledaags, worden wij nog met biologische beperkingen gezadeld die van miljoenen jaren van evolutie het gevolg zijn. De nood verbonden aan straalvertraging vloeit voort wanneer de interne klok van het lichaam, of het circadiaanse ritme, desynchronized met de externe tijdzone worden.

De straalvertraging wordt gekenmerkt door onplezierige symptomen, met inbegrip van slapeloosheid, slaperigheid, geschade prestaties, verminderde waakzaamheid, geprikkeldheid, gedeprimeerde stemming, en gastro-intestinale nood (Waterhouse 2005). De symptomen van straalvertraging zijn lichtjes dramatischer voor reizigers die het oosten leiden. Bovendien zullen de oudere individuen waarschijnlijk meer aan zijn gevolgen (Monnik 2005) lijden.

Het menselijke circadiaanse die ritme (door toenemende en dalende hormoonniveaus wordt gekenmerkt, die lichaamstemperatuur, en vertrouwde de slaap-kielzog cyclus kronkelen) is verbonden met het toenemen en het plaatsen van de zon. Door zijn productie van melatonin (d.w.z., het circadiaanse hormoon), speelt de epifyse een essentiële rol in circadiaans ritme.

Het onderzoek brengt naar voren dat het straalvliegtuigenmilieu zelf ook tot straalvertraging kan bijdragen. In een recent experiment, simuleerden de onderzoekers de milde zuurstofontbering (hypoxia) die in onder druk gezette vliegtuigencabines tijdens lang-duurvluchten bij hoogten tussen 8000 en 12 000 voet voorkomt. De deelnemers werden beoordeeld voor veranderingen in melatoninniveaus. De wetenschappers vonden een significante daling van nightly piek van melatonin, die speculatie veroorzaakt die de hypoxia door de cabinelucht wordt veroorzaakt bijdraagt tot moeheid na de vlucht na lange vluchten en tot de klinische wanorde van straalvertraging (Coste 2004).