De Verkoop van de de Huidzorg van de het levensuitbreiding

Slapeloosheid

Nieuwe en Nieuwe Behandelingen

Het richten van Melatonin-Receptoren

Ramelteon (Rozerem®) is een slapeloosheidsmedicijn dat aan bindt en receptoren (MT1 en MT2) voor melatonin activeert (Miyamoto 2009). Het heeft een hogere affiniteit voor de receptoren dan melatonin zelf en een halveringstijd van net iets meer dan één uur (Turek 2004; Kato 2005; Sateia 2008). De studies hebben geconstateerd dat ramelteon bij het verminderen van de hoeveelheid tijd efficiënt is het om in slaap en verhogend neemt te vallen het hoeveelheid tijd in slaap mensenverblijf (Sateia 2008; Erman 2006; Borja 2006; Zammit 2007). Weinig bijwerkingen zijn aangetoond in mensen. De studies wijzen ook op een laag potentieel voor misbruik (Sateia 2008).

Selectieve MT2 Drugs

De bijzondere melatoninreceptor MT2 is getoond in dierlijke studies belangrijk te zijn voor het bevorderen van diepe slaap (ochoa-Sanchez 2011; Spadoni 2011). De drugs die specifiek de MT2 receptor richten beginnen te voorschijn te komen. Twee van deze nieuwe medicijnen, IIK7 en UCM765, hebben de hoeveelheid diepe slaap in muizen verhoogd (ochoa-Sanchez 2011; Spadoni 2011). Nochtans, menselijke onderzoeksbehoeften veiligheid, doeltreffendheid, en kracht te doen bevestigen.

5-HT2 receptorantagonisten

De serotonine (5-hydroxytryptamine of 5-HT) is een neurotransmitter met diverse rollen tijdens slaap en waken. Het oefent activiteiten door het binden aan en activerende diverse receptoren 5-HT uit de waarvan biologische rollen van weefseldistributie (b.v., centraal versus rand), structurele variaties, interactie met andere samenstellingen (b.v., melatonin), en het milieu afhangen (b.v., lichte/donkere cyclus) (Nonogaki 2012; Landolt 2009).

Met betrekking tot slaap, zijn twee receptoren 5-HT van bijzonder belang: 5-HT2A en 5-HT2C. De activering van deze receptoren mengt zich in diepe slaap (Landolt 2009). Daarom één of andere nieuwe therapeutiekpoging om het signaleren door deze receptoren te verminderen om de slaap van uitstekende kwaliteit te vergemakkelijken (Xiong 2010; Al-Shamma 2010).

Terwijl zowel de dierlijke als menselijke gegevens voorstellen schijnt het blokkeren van 5-HT2A/C die een veelbelovend mechanisme te zijn om slaapkwaliteit te verbeteren signaleren, is meer onderzoek nodig (al-Shamma 2010; Xiong 2010).

Nieuw Gebruik van een Verdovingsmiddel om Slaapritmen terug te stellen

Propofol is een snel, kort acterenverdovingsmiddel dat vaak intraveneus voor de inductie en het behoud van anesthesie wordt beheerd.

De elektro-encefalografie (of het EEG, een techniek die de elektroactiviteit van de hersenen) meet bevestigen dat er verschillende verschillen tussen slaap en kalmeren zijn. De verdovingsmiddelenagenten (b.v., propofol) kunnen activiteit op gebied van de hersenen veroorzaken belangrijk voor het regelen van slaap, in het bijzonder in mensen met slapeloosheid (Xu 2011).

De klinische proefpersonen die een infusie van twee uur van propofol ontvangen voor vijf opeenvolgende nachten toonden verbetering van de latentie van het slaapbegin (d.w.z., hoeveelheid tijd nodig in slaap om te vallen), kwaliteit van slaap, gemak van ontwaken, en gedrag na het wekken. Deze verbeteringen duurden zes maanden voort voorstellen, die dat de voordelen van propofol lang na de aanvankelijke behandeling konden voortzetten. Bovendien tonen konden de onderwerpen die geen reactie op traditionele agenten zoals zopiclone of zolpidem vóór studiebehandeling effectief hen bij gelegenheid na behandeling gebruiken voorstellen, die dat propofol de reactie van de hersenen op conventionele slaaphulp herstelde (Xu 2011). De studie toonde aan dat het gebruiken van propofol voor een korte periode (tegelijkertijd elke nacht) kon helpen het natuurlijke circadiaanse ritme van het lichaam terugstellen, die voordelen op lange termijn opleveren voor mensen met chronische vuurvaste slapeloosheid.

De het levensuitbreiding financiert een studie van de propofolslaap, maar er zijn geen slaapcentra die momenteel propofol aanbieden, die strikte medische waakzaamheid en aanhankelijkheid aan veiligheidsprotocollen vereist vermijden stervend aan een propofoloverdosis zoals Michael Jackson. Het therapeutische die gebruik van propofol, in de zorgvuldig gecontroleerde klinische omstandigheden wordt beheerd, is afzonderlijk en verschillend van het onverantwoordelijke gebruik van propofol door incompetent gezondheidszorgpersoneel zonder adequate cardiopulmonale controle.