De Verkoop van de de Huidzorg van de het levensuitbreiding

Aritmie

Hoe het Hart werkt

Het hart bestaat uit vier kamers: twee hogere kamers, riepen atria, die het bloed ontvangen, en twee lagere degenen, genoemd ventrikels, die het bloed van het orgaan ontslaan. De atria en de ventrikels gaan afwisselend en ontspannen aan pompbloed door het hart en aan de rest van het lichaam aan.

Een hartslag komt voort aangezien de elektroimpulsen worden geproduceerd en door een vooraf bepaalde weg in het hart overgaan. Deze elektroimpulsen komen in de sinoatrial knoop (van SA voort), die een kleine massa van gespecialiseerd weefsel die in het juiste atrium wordt gevestigd is; het is ook genoemd geworden hartstimulator van het hart. Deze elektroimpuls veroorzaakt eerst de atria om bloed aan te gaan en te drukken in de ventrikels. Het gaat dan door de atrioventricular knoop (van AV over) en brengt de ventrikels aan contract teweeg, dat net heeft gevuld met bloed door de contracterende atria, pompbloed uit aan de rest van het lichaam (Patterson 2002).

Een „normale“ waaier voor rustend harttarief is ongeveer 60-100 slaat per minuut, met bewijsmateriaal die dat een harttarief onbeweeglijk meer dan 80 per minuut kan oorzaak voor mogelijke zorg voor onderliggende hartkwaal zijn slaat voorstellen. Bijvoorbeeld, volgde een studie in het Dagboek van Epidemiologie & Communautaire Gezondheid wordt gepubliceerd 50 000 gezonde mannen en vrouwen meer dan 20 jaar en vond dat voor elke verhoging van hart 10 per minuut slaat, verhoogde het risico om aan een hartaanval te sterven 18% onder vrouwen en ongeveer 10% bij mannen (Nauman 2010 die). Om het even welke onregelmatigheden in het hartritme kunnen de efficiency beïnvloeden waarbij het bloed van hartpompen aan het lichaam, en daardoor tot schade in diverse weefsels en organen (NHLBI 2011a, B) kan leiden.

De normale geleiding van elektrische impulsen en de normale samentrekkingen van de hartspier hangen van de niveaus van diverse elektrolyten in het lichaam af. De impulsen worden geproduceerd wegens de beweging van elektrolyten door passages genoemd „ionenkanalen“ die in de hartcellen aanwezig zijn. Het natrium, het kalium, het calcium, en het magnesium zijn de belangrijkste ionen die voor het produceren van elektrische impulsen in normale omstandigheden worden vereist. De ontoereikende niveaus van deze ionen verhinderen de juiste vorming van impulsen, en/of hun normale geleiding, resulterend in de ontwikkeling van aritmie. De meeste anti-arrhythmic drugs handelen door deze ionenkanalen (Sanguinetti 2003) te moduleren.