Het Bloedonderzoek Super Verkoop van de het levensuitbreiding

Aritmie

Soorten Aritmie

De aritmie kan als volgt (NHLBI 2011a) worden geclassificeerd:

Voorbarig (Extra) slaat

Voorbarige extra slaat is een zeer gemeenschappelijk en meestal onschadelijk type van aritmie. Die die in de atria voorkomen worden genoemd voorbarige atrial samentrekkingen (PACs), terwijl die die in de ventrikels voorkomen voorbarige ventriculaire samentrekkingen (PVCs) worden genoemd (Hebbar 2002b; Cha 2012). De voorbarige atrial samentrekkingen zijn verbonden met bovenmatige consumptie van cafeïne en alcohol, het gebruik van sympathomimetic medicijnen (drugs die de gevolgen van sympathieke zenuwstelsel signalerende molecules genoemd catecholamines) nabootsen, en geweest soms aanwezig in mensen die structurele hartkwaal (Hebbar 2002b) hebben. De voorbarige ventriculaire samentrekkingen worden vaak gezien in aanwezigheid van structurele hartkwaal, maar zij kunnen ook bij gebrek aan om het even welke identificeerbare hartvoorwaarden (Cha 2012) verschijnen.

Voorbarige Ventriculaire Samentrekkingen

De voorbarige ventriculaire samentrekkingen (PVCs) zijn een voorbijgaande ventriculaire aritmie die het gevoel van „overgeslagen kan veroorzaken slaat“ in de borst; zij zijn typisch goedaardig in mensen zonder structurele hartkwaal. PVCs is vrij gemeenschappelijk en geweest om 1-4% van de algemene bevolking te beïnvloeden, maar zij zijn gemeenschappelijker in de bejaarden, met een overwicht van 69% in individuen ouder dan 75 (Cha 2012; Adams 2012).

De gemeenschappelijke oorzaken van PVCs omvatten elektrolytonevenwichtigheid (b.v., lage niveaus van magnesium of kalium), opname van stimulansen (b.v., koffie), alcohol, en/of oefening (Hebbar 2002a; MayoClinic 2011b). Terwijl PVCs typisch niet-symptomatisch is, kunnen zij tekens en symptomen zoals hartkloppingen, borstpijn, en hartverlamming soms veroorzaken. Nochtans, bij gebrek aan structurele hartkwalen, ontwikkelt PVCs zich zelden tot ernstige aritmie (Hebbar 2002a; Cha 2012; Adams 2012).

  • De pvc-veroorzaakte cardiomyopathie is een voorwaarde waarin het hart aan pompbloed efficiënt wegens zeer frequente PVCs vergroot en onbekwaam wordt. Deze voorwaarde is een diagnose van uitsluiting, (d.w.z., moet om het even welke onderliggende hartkwaal die frequente PVCs veroorzaakt eerst worden uitgesloten). Een behandeling genoemd wordt catheterablatie uitgevoerd in patiënten met meer dan 10, 000-20, 000 PVCs tijdens een periode van 24 uur. Deze procedure impliceert het gebruiken van elektroimpulsen of extreme koude om het abnormale hartweefsel te vernietigen dat PVCs veroorzaakt; de interventie houdt gewoonlijk PVCs tegen (Lee 2012; MayoClinic 2011a; Adams 2012).

Supraventricular Aritmie

Supraventricular aritmiebegin in de atria of in de atrioventricular knoop. De soorten supraventricular aritmie omvatten atrial fibrillatie, atrial opwinding, paroxysmal supraventricular hartkloppingen, het syndroom en van Wolff-Parkinson-White (WPW) (Hebbar 2002b; MayoClinic 2011a).

Atrial Fibrillatie

Atrial fibrillatie is een gemeenschappelijk type van ernstige aritmie (NHLBI 2011b). De weerslag van atrial fibrillatie stijgt met leeftijd, met 0.1% van individuen onder 55 jaar en ongeveer 10% van die meer dan 80 die (Schmidt 2011 worden beïnvloed; Ga 2001). De postoperatieve atrial fibrillatie, een gemeenschappelijk formulier van atrial fibrillatie, komt in 25-40% van patiënten na hartchirurgie (Gu 2012) voor.

Atrial fibrillatie impliceert de snelle en onregelmatige samentrekking van de atria. In atrial fibrillatie, worden de elektrosignalen van het hart niet in werking gesteld in de SA-knoop; in plaats daarvan, beginnen zij in een ander deel van de atria of in de nabijgelegen longaders. Aangezien de elektrosignalen niet langs de normale weg reizen, komt hun verspreiding door de atria op een snelle en gedesorganiseerde manier voor. Dit veroorzaakt de atria fibrillate (quiver op een abnormale manier), en het bloed wordt gepompt in de ventrikels niet de manier het zou moeten zijn (NHLBI 2011b). Atrial fibrillatie is gewoonlijk niet levensgevaarlijk, maar kan gevaarlijk zijn als het de ventrikels om (NHLBI 2011b) veroorzaakt zeer snel te slaan.

Atrial fibrillatie heeft twee belangrijke potentiële complicatiesischemische slag en hartverlamming (NHLBI 2011b; Gutierrez 2011; Knecht 2010).

  • De ischemische slag kan wegens het onvolledige leegmaken van bloed van de atria ontwikkelen, dat de vorming van bloedstolsels binnen het hart vergemakkelijkt. Deze klonters, als zij naar de hersenen reizen, kunnen een ischemische slag veroorzaken. De antistollingsmiddelmedicijnen (b.v., warfarin [Coumadin®] worden) typisch gebruikt als slag-preventie strategie voor patiënten met atrial fibrillatie.
  • De hartverlamming kan voorkomen als het hart genoeg bloed aan het lichaam niet kan pompen. Dit komt voor als de ventrikels niet volledig met bloed vullen.

Atrial Opwinding

Atrial opwinding, een andere gemeenschappelijke pathologische supraventricular hartkloppingen, komt veel minder vaak voor dan atrial fibrillatie. Atrial opwinding verschilt van atrial fibrillatie in die zin dat de elektrosignalen zich door de atria met een snel, maar regelmatig ritme bewegen. De symptomen en de complicaties van atrial opwinding zijn gelijkaardig aan die van atrial fibrillatie (NHLBI 2011b; Verbinding 2012).

Paroxysmal Supraventricular Hartkloppingen

Paroxysmal Supraventricular Hartkloppingen (PSVT), de gemeenschappelijkste supraventricular hartkloppingen, verwijzen naar een snel harttarief dat van „tijd aan tijd“ voorkomt. De symptomen van PSVT kunnen plotseling beginnen en beëindigen. In PSVT, kunnen de elektrosignalen in de omgekeerde richting van de ventrikels aan de atria worden overgebracht, veroorzakend extra hartslagen. PSVT kan als resultaat van giftigheid voorkomen gepast aan het medicijnvingerhoedskruid, of in samenwerking met voorwaarden het syndroom zoals van Wolff-Parkinson-White (WPW).

  • Van Wolff-Parkinson-White (WPW) het syndroom is een type van PSVT waarin de elektrosignalen langs een extra weg van de atria naar de ventrikels reizen, daardoor onderbrekend de timing van de signalen en veroorzakend snelle afstraffing van de ventrikels. Terwijl WPW levensgevaarlijk kan zijn, zijn andere soorten PSVT typisch niet levensgevaarlijk en kunnen zonder symptomen voorkomen (Hebbar 2002b; NIH 2012b; Verbinding 2012).

Ventriculaire Aritmie

De ventriculaire aritmie wordt in werking gesteld in de ventrikels en vertegenwoordigt de gemeenschappelijkste doodsoorzaak plotselinge hart. Zij kunnen levensgevaarlijk zijn en noodsituatiemedische behandeling vereisen. Normaal, komt deze aritmie in patiënten met structurele hartproblemen voor, maar zij kunnen soms in patiënten voorkomen die bewijsmateriaal van hartziekte (roberts-Thomson 2011) niet hebben.

Ventriculaire Hartkloppingen

De ventriculaire hartkloppingen zijn een snelle (groter dan 100 slaat per minuut) maar regelmatige afstraffing van de ventrikels die kunnen veel langer duren van een paar seconden aan. Terwijl de milde episoden geen levensgevaarlijke, voortdurende ventriculaire hartkloppingen kunnen zijn die meer dan een paar seconden duren is gevaarlijk en kan in ventriculaire fibrillatie evolueren, die fataal kan zijn (Hebbar 2002a; NHLBI 2011b). Het is belangrijk om in mening te houden dat de individuen met ventriculaire hartkloppingen minimale symptomen kunnen soms hebben (Compton 2012; MayoClinic 2011a; Piccini 2012; Hebbar 2002a).

Ventriculaire Fibrillatie

Zoals de naam het laat veronderstellen, maakt de ventriculaire fibrillatie (v-lieg) ventrikelsquiver aan gedesorganiseerde elektrosignalen gepast. Wanneer dit gebeurt, kan het hart aan pompbloed niet aan het lichaam en de dood kan binnen enkele minuten voorkomen. V-lieg wordt behandeld door een machine te gebruiken als „defibrillator“ wordt bekend een elektroschok te leveren aan het hart en zijn normaal ritme (NHLBI 2011b die) te herstellen.

Bradyarrhythmias

Bradyarrhythmia, of het langzame harttarief, worden bepaald in volwassenen aangezien een harttarief minder dan 60 per minuut slaat. Dit kan ontoereikend bloed veroorzaken om de hersenen te bereiken. Behalve voor bepaalde individuen, zoals mensen die zeer fysisch geschikt zijn, in die een langzamer harttarief normaal kan zijn, kunnen bradyarrhythmias als resultaat van ernstige medische voorwaarden (b.v., hartaanvallen), medicijn (b.v., bèta-blockers en calcium-kanaal blockers), hypothyroidism, en elektrolytonevenwichtigheid in het bloed (NHLBI 2011b) voorkomen.