Het Bloedonderzoek Super Verkoop van de het levensuitbreiding

Slechtgezind Darmsyndroom (IBS)

Symptomen en Diagnose

Het hoofdsymptoom van IBS is buikpijn die met defecatie met een verandering in krukfrequentie of verschijning verlicht en geassocieerd is (Di Palma 2012). Pijn of het ongemak de verbonden aan IBS typisch „flakkeren“ bij tussenpozen 2-4 dagen. Andere symptomen niet direct verbonden aan de GI landstreek zijn gemeld in sommige IBS-patiënten, met inbegrip van hoofdpijn, rugpijn, en lethargie. De mensen met IBS ervaren vaak symptomen jarenlang na diagnose; nochtans, verhoogt IBS geen risico voor ernstigere voorwaarden zoals dubbelpuntkanker (Spiller 2007).

De subcategorieën van IBS omvatten constipatie-overheersend (ibs-c) en diarree-overheersend (ibs-D), met de eerstgenoemden verbonden aan minder dan 3 darmbewegingen per week en de laatstgenoemden verbonden aan meer dan 3 darmbewegingen per dag (Mearin 2012).

Diagnostiseren van IBS is complex en impliceert vaak veelvoudige tests om verscheidene andere ziekten uit te sluiten die met IBS-Gelijkaardige symptomen zoals hyperthyroidism, de ziekte van de buikholte, lactose of fructosemalabsorptie, IBD, microscopische dikkedarmontstekingen, dubbelpuntkanker en/of alvleesklier- kanker kunnen worden geassocieerd (Torpy 2011; Mearin 2012; Spiegel 2010). Een volledig bloedonderzoek en bloedchemiepaneel kan worden bevolen ook om voor bloedarmoede of andere abnormaliteiten (Torpy 2011) te beoordelen.

Rome III is criteria ontwikkeld helpen nauwkeurige diagnose van IBS vergemakkelijken (Dang 2012; Thompson 2006; Ferri 2012).

Volgens Rome III de criteria, een diagnose van IBS vereist terugkomend buikpijn of ongemak minstens 3 dagen per maand tijdens de afgelopen 3 maanden verbonden aan 2 of meer van het volgende (Longstreth 2006; Lee 2012; Ferri 2012): 

  1. verbetering met defecatie
  2. begin verbonden aan een verandering in krukfrequentie
  3. begin verbonden aan een verandering in krukverschijning