De Verkoop van de de Huidzorg van de het levensuitbreiding

Obsessive-Compulsive Wanorde (OCD)

Obsessive-compulsive wanorde (OCD) is een type van bezorgdheidswanorde waarin de mensen aan terugkomende, ongewenste gedachten of ideeën lijden (obsessies); neem in herhaald, irrationeel gedrag of geestelijke handelingen (dwang) in dienst; of allebei. Onder mensen met OCD, die neigt het gedwongen gedrag om gevoel van bezorgdheid te verlichten terwijl het onderdrukken van de gedwongen spanning van gedragsoorzaken uitvoert.

Volgens het Nationale Instituut van Geestelijke Gezondheid, beïnvloedt OCD ongeveer 2.3% van de de bevolkingsleeftijd van Verenigde Staten 18 tot 54 jaar (d.w.z., ongeveer 3.3 miljoen Amerikanen). Extra 1 miljoen kinderen en de adolescenten hebben de wanorde. De voorwaarde begint typisch tijdens vroege kinderjaren of adolescentie en beïnvloedt eveneens mannen en vrouwen (Nationaal Instituut van Geestelijke Gezondheid 2006).

Tot tweederden mensen met OCD lijd aan extra psychiatrische voorwaarden. Deze voorwaarden, met inbegrip van depressie, die wanorde, persoonlijkheidswanorde, de wanorde van het aandachtstekort, en andere bezorgdheidswanorde (b.v. eten, de sociale fobie en wanorde van de scheidingsbezorgdheid) kunnen het voor artsen moeilijk maken om OCD te diagnostiseren en te behandelen toe te schrijven aan overlappende symptomen. Van deze extra voorwaarden, met specialisatie studeer depressieve wanorde af schijnt het gemeenschappelijkst te zijn, beïnvloedend tot 55% van OCD-patiënten. De bipolaire wanorde beïnvloedt wel 30% van OCD-patiënten, terwijl de sociale fobie 23% beïnvloedt (Cosoff 1998; Kruger 1995).

Er zijn vele soorten obsessies; gemeenschappelijkst omvat herhalingsgedachten over verontreiniging (door vuil of kiemen), herhaalt twijfels (b.v., of een deur gesloten is of een toestel) verlaten, vereist voor orde of juistheid, vrees om iemand, ongepaste of angstaanjagende seksuele gedachten of beeldspraak te berokkenen, en herhaalt gedachten van bepaalde beelden, woorden, of geluiden. In een poging die de bezorgdheid te verlichten door deze gedachten wordt veroorzaakt, kunnen de mensen met OCD in gedwongen gedrag in dienst nemen zoals het bovenmatige overgieten of de handwas, het controleren herhalen om deuren ervoor te zorgen is gesloten, steeds weer herschikkend voorwerpen voor orde of symmetrie, en tellend punten. Hoewel de volwassenen, minstens soms erkennen, dat hun obsessies en dwang onredelijk zijn, zijn de kinderen met OCD typisch niet geschikt voor deze zelfde totstandbrenging (Amerikaanse Psychiatrische Vereniging 2004).

Er zijn geen diagnostische tests voor OCD. Een klinische diagnose van de wanorde vereist dat het gedrag extreem genoeg is om zich zich in dagelijkse activiteiten (verg meer dan één uur per dag) te mengen of beduidend in de verhoudingen van een persoon, gezondheid, het sociale functioneren, of het beroeps functioneren te mengen. Bijvoorbeeld, tot 70% van de problemen van het mensenrapport met familieverhoudingen, en meer dan halve rapportinterferentie met sociale en het werkverhoudingen (Koran 2000; Hollander 1997; Koran 1996; Calvocoressi 1995). Dientengevolge, worstelen de meeste mensen met OCD om te bevrijden van obsessieve gedachten en gedwongen gedrag tegen te houden.