De LenteUitverkoop van de het levensuitbreiding

Het Tijdschrift van de het levensuitbreiding

Het Tijdschrift Juli 2013 van de het levensuitbreiding
Rapport  

Gesprek met Aubrey de Grey, Doctoraat

Door Ben Best
Gesprek met Aubrey de Grey, Doctoraat
Dr. Aubrey de Grey
De Beelden van © Getty
/Steve Pyke

Het tijdschrift® laatstevan de het levens uitbreiding geïnterviewd beroemd anti-veroudert deskundig Dr. Aubrey de Grey in Februari 2006, en gepubliceerd een overzicht van Dr.de grey boek Einde die in December 2007 verouderen.

De Stichting van Dr.de grey SENS heeft agressief tot doel om de gezonde menselijke levensduur uit te breiden.

Met Dr. de Grey die onlangs aan de Wetenschappelijke Adviescommissie van de Stichting ® worden genoemd van de het Levensuitbreiding, dachten wij dit een goede tijd voor een follow-upgesprek zou zijn.

SENS tussen haakjes, tribunes voor Strategieën voor Gebouwde Te verwaarlozen Senescentie.

Het uiteindelijke doel om een staat van te verwaarlozen senescentie te handhaven is het uitstel van leeftijd-geassocieerde ziekte zolang de therapie reapplied is.

Le: U hebt zich onlangs bij de Wetenschappelijke Adviescommissie van de Stichting ® van de het Levensuitbreidingaangesloten. Wat hoopt u om als Raadslid te verwezenlijken?

AdG: Ik ben verrukt en geëerd verzocht te zijn om zich bij de Wetenschappelijke Adviescommissie van ® van de Stichtingvan de het Levens uitbreiding aan te sluiten. Ik keurde met genoegen goed, omdat ik denk ik een waaier van deskundigheid betreffende biomedisch onderzoek kan aanbieden, een gebied dat is niet de enige bron van de zaken van ® van de Stichtingvan de het Levens uitbreiding maar zeer een belangrijk onderdeel van de inspanningen vormt waarin de Stichting van de het Levensuitbreiding® zijn winsten opnieuw investeert.

Le: Toen het tijdschrift ® van de het Levensuitbreiding u in 2006 interviewde leidde u de Methuselah-Stichting. Sindsdien hebt u de SENS-Stichting gecreeerd. Kunt u het verschil tussen de twee stichtingen verklaren?

AdG: De Methuselah-Stichting wordt nog in werking gesteld door de persoon met wie ik mede-opgericht het, Dave Gobel. Wij verdelen het in twee (vormt SENS-Stichting, die wij onlangs SENS-Onderzoekstichting) anders hebben genoemd in 2009 omdat wij aan de conclusie dat het efficiënte geen test was, vanuit overtreffen en liefdadigheidsinstellingsperspectief kwamen, om één organisatie te hebben die twee zeer verschillende benaderingen van dezelfde opdracht nastreven, namelijk prijzen (de MF originele nadruk) en direct sponsoring van onderzoek. Zo SENS-behandelt de Onderzoekstichting nu het onderzoeksponsoring en Methuselah is hoofdzakelijk terug op prijzen. Wij zijn nog onder totaal hartelijke voorwaarden en ik denk iedereen van mening is dat het het juiste besluit was: beide organisaties hebben sinds de spleet gebloeid.

 

Het Dr.de grey boek schetst zeven strategieën om het verouderen te beëindigen, die op de zeven oorzaken van het verouderen gebaseerd zijn die hij heeft geïdentificeerd. Zij zijn:

  1. Extracellulaire troep
  2. Celsenescentie
  3. Het extracellulaire crosslinking
  4. Intracellular troep
  5. Mitochondrial veranderingen
  6. Cancer-causing kernveranderingen
    (en epimutations)
  7. Celverlies die tot weefselatrophy leiden.

Zijn programma van strategieën wordt genoemd SENS, d.w.z., Strategieën voor Gebouwde Te verwaarlozen Senescentie. Elke strategie wordt gegeven een distinctieve naam van „SENS“, als volgt:

AmyloSENS (extracellulaire troep) – het Verouderen leidt tot een accumulatie van troep buiten cellen, het bekendste voorbeeld van wie de amyloid plaque is die wordt verondersteld om de ziekte van Alzheimer te veroorzaken. AmyloSENS zou proberen om het immuunsysteem te gebruiken om amyloid en andere het beschadigen extracellulaire troep te elimineren.

ApoptoSENS (celsenescentie) – Cellen die oud worden en niet meer (ouder wordende cellen) opbrengs ontstekingssubstanties verdelen die tot veel van de ziekten van het verouderen bijdragen. ApoptoSENS zou ouder wordende cellen door tot dergelijke cellen te bewegen „zelfmoord“ elimineren begaan (apoptosis).

GlycoSENS (extracellulaire kruisverbindingen) – de Proteïnen vormen kruisverbindingen met suikers (glycation) aangezien de weefsels verouderen. Als resultaat van dit het crosslinking, verliezen de weefsels soepelheid, die stijf en volledig van vezelig materiaal worden. GlycoSENS zoekt enzymen die selectief analyse deze schadelijke kruisverbindingen zullen.

LysoSENS (intracellular troep) – Afvalmateriaal van diverse soorten („troep“) dat binnen cellen vaak wordt opgesplitst door een gespecialiseerd organel genoemd lysosome wordt gevormd, die enzymen voor dat doel bevat. Jammer genoeg, kan wat troep (proteïnen, vetten, metalen, enz.) niet door normale lysosome enzymen worden opgesplitst, en deze troep accumuleert met leeftijd. Het doel van LysoSENS is extra enzymen te ontwikkelen en te verstrekken aan lysosomes die meer vormen van troepmolecules zouden opsplitsen.

MitoSENS (mitochondrial veranderingen) – Mitochondria produceren energie voor cellen, maar produceren zij daarbij hopen vrije basissen. Een eerste doel voor deze vrije basissen is DNA binnen mitochondria die mitochondrial functie controleert. MitoSENS heeft tot doel om copieën van mitochondrial DNA in DNA van de celkern te maken, waar het een veilige afstand van de het beschadigen vrije die basissen binnen mitochondria worden geproduceerd zou zijn.

OncoSENS (cancer-causing kernveranderingen/epimutations) – de Meeste vormen van kanker gebruiken enzymtelomerase om lang te handhaven telomeres (de kappen van chromosomen die hen functioneel houden). OncoSENS stelt voor om telomerase te elimineren als het controleren van kanker. Telomeres wordt gewenst door stamcellen, maar OncoSENS zou deze behoefte door een programma van weefselvervanging vervangen (RepleniSENS).

RepleniSENS (celverlies en atrophy) – met leeftijd, worden de cellen verloren of atrophy, daardoor veroorzakend weefsels ophouden behoorlijk functionerend. RepleniSENS zou de therapie van de stamcel gebruiken om cellen en weefsels te herstellen.

Glimlachende chemicus die tabletpc met behulp van  

Le: U erfte onlangs een grote som geld en verkoos om het grootste deel aan de SENS-Stichting te schenken. Zult zult u sommige details verstrekken en uw motieven verklaren?

AdG: Mijn moeder stierf in Mei 2011 en ik was haar enig kind; het resultaat is dat ik ruwweg $16.5 miljoen erfte. Van dat, wees ik $13 miljoen aan SENS (ik zal u niet met de wettelijke details dragen, die in het uiterste vervelend waren) toe. Het was vrij veel een geen-brainer-nr voor me: Ik heb mijn leven aan deze opdracht toegewijd, en wijd ook ik al mijn tijd aan het, zo waarom niet mijn geld? Ik behield genoeg om een aardig huis te kopen, maar voorbij dat heb ik goedkope smaken en ik heb zonder twijfel dat dit het beste gebruik van mijn rijkdom is. Het zal onderzoek aanzienlijk versnellen, en ook zal het indirecte voordelen in termen van het helpen van ons om meer middelen in het opheffen van het profiel van dit werk en het opslaen van meer steun te zetten hebben.

Le: Who zijn de andere belangrijkste donors aan de SENS-Stichting, en welk aandeel van de begroting wordt behandeld door het geld u schonk?

AdG: Mijn schenking zal over een periode van ongeveer vijf jaar worden besteed, en het verdubbelt ruwweg de begroting die wij, van $2 miljoen jaarlijks aan $4 miljoen eerder hebben gehad. Aantal één externe donor blijft onze stevige verdediger Peter Thiel. Bovendien, is een andere Internet-ondernemer, Jason Hope, onlangs begonnen vergelijkbare sommen bij te dragen.

Le: Wat de SENS-Stichting zal doen wanneer uw schenkingsgeld uit loopt?

AdG: Het is moeilijk vooruit te zien voor zover vijf jaar, de ontworpen duur van mijn schenking, maar wij zeker groot vertrouwen hebben dat ons inspanningen zal dragen fruit in die tijd overtref. Mijn hoop is dat vijf jaar vanaf nu wij groot zullen zijn dat de vervaldag van mijn schenking genoeg vrij ongemerkt zal gaan.

Le: Hebt u een strategie om geld voor onderzoek bij het verouderen op te heffen?

AdG: Absoluut-partijen van strategieën. Het brutale lezingsprogramma dat ik heb ondernomen en de 100+-gesprekken ik doe elk jaar uitmaken deel van het, aangezien zij altijd geweest=zijn=. Het onderzoek wij, en de vooruitgang die wij, natuurlijk ook zeer belangrijk hebben aangetoond geweest. En nu wij een weinig meer hebben op dat gebied te besteden, hebben wij een werkelijk begaafd personeel dat verschillende andere gebieden ontwikkelt.

Le: Denkt u het verouderen een factor is die het risico van ziekte verhoogt?

AdG: Nr, ik niet. Gerontologists zal ja zeggen, is het een risicofactor, maar allen zullen zij betekenen is dat er een correlatie is. De niet-wetenschappers zullen de verklaring horen en zullen dat met aangewezen keuzen men de ziekten van oude dag kan betrouwbaar vermijden, enkel zoals met de aangewezen keuzen concluderen men betrouwbaar kan vermijden rakend door een vrachtwagen wanneer het kruising van de straat alhoewel kruisend de straat is een risicofactor voor wordt geraakt. Als dusdanig, is dit één van het averechtsst van de vele mislukkingen van mededeling waarvan ik eis mijn collega's in gerontologie schuldig zijn. Het daadwerkelijke feit is dat het verouderen de OORZAAK van de ziekten van oude dag is, en wij moeten beginnen dat te zeggen.

Le: Denkt u het onderzoek bij het einde die verschillend zou moeten zijn van onderzoek tegen specifieke op verouderen betrekking hebbende ziekten verouderen?

AdG: Nr, ik zeker niet, en dit leidt van de vorige vraag. Waarderen wij meer dat het verouderen de oorzaak van van de leeftijd afhankelijke ziekten is, meer kunnen wij de onderzoekgemeenschappen krijgen die op die ziekten worden geconcentreerd om te begrijpen dat de behandeling van het verouderen niet meer noch minder dan preventative geriatrie is. Het algemene concept preventative geneeskunde heeft reeds een goede tik, en wij moeten van dat gebruik maken.

Le: Wat voordelig is en die wat nadelig is over het geld aan het verouderen onderzoek door het Nationale Instituut wordt besteed bij het Verouderen (NIA, een tak van de Nationale Instituten van de federale overheid van de V.S. van Gezondheid)?

AdG: Het is vrij veel al voordelig - enkel niet bijna zo voordelig aangezien het zou kunnen zijn. Er is pitifully weinig geld die in het onderzoek naar acties gaan het verouderen, en uitstellen van wat er zijn, pitifully wordt weinig geconcentreerd op recent-beginacties.

Le: Wat denkt u aan de manier de Medische Stichting van Ellison geld aan het verouderen onderzoek besteedt?

AdG: Precies hetzelfde als voor NIA. De Ellison-Stichting was opstelling met een opdracht om het werk te financieren dat NIA aanvulde, maar ik ben bang om te zeggen dat in de praktijk het slechts het heeft aangevuld.

Le: Denkt zou u het belangrijker is voor het verouderen onderzoek om geld van rijke individuen op te heffen dan het geval voor onderzoek naar kanker of hartkwaal zijn?

AdG: Ik denk de rijke individuen een belangrijke rol over de gehele wereld zonder winstbejag te spelen, maar waarschijnlijk zelfs nog meer op gebieden hebben die tot dusver wijdverspreide overheidssteun niet hebben, waarvan de nederlaag van het verouderen jammer genoeg nog één is.

Le: Voor welke van uw SENS-strategieën zou het succes de meest extra gezonde jaren bereiken?

AdG: No one strategie zou zeer op zijn - zeker niet zo veel zoals tien jaar, waarschijnlijk zelfs niet vijf bereiken.

Le: Welke van de SENS-strategieën heeft het beste vooruitzicht eerst voor succes?

AdG: De een paar strategieën zijn reeds in klinische proeven voor sommige desbetreffende voorwaarden - stamcellen voor diverse dingen, met inbegrip van Ziekte van Parkinson, en inenting tegen extracellulair puin voor Alzheimer.

Le: Welke van de SENS-strategieën zou het moeilijkst zijn om te bereiken?

AdG: Ik denk het vrij duidelijk is dat de benaderingen voor het verslaan van kanker en voor het ondervangen van mitochondrial veranderingen het hardst, omdat zij allebei gentherapie zullen impliceren, iets zijn wij helemaal niet goed bij nog zijn. Uit die twee, zou ik zeggen dat OncoSENS (de verwijdering van telomeraseenzym) harder is, omdat het complexer is en ook omdat het gen richtend eerder dan enkel de therapie van het insertionalgen impliceert.

Le: Zult u een algemene verklaring over het doel van SENS-onderzoek afleggen?

laboratorium  

AdG: SENS is gebaseerd op de appreciatie dat er een continuum tussen (a) aanvankelijk onschadelijk is, progressief het accumuleren schade die in het lichaam als bijwerking van zijn normale bedrijfsvoering en (b) pathologie accumuleert die te voorschijn komen wanneer de hoeveelheid van die schade overschrijdt wat het lichaam te tolereren opstelling is. Wij willen (verwijder of ondervang) de schade behandelen en daardoor de pathologie verhinderen.

Le: Hoe moeilijk zou het lipofuscin ( de cellulaire moeten elimineren troep die in het bijzonder in neuronen en de cellen van de hartspier) accumuleert in vergelijking met het elimineren van 7KC (een geoxydeerd derivaat van cholesterol dat in atherosclerotic plaques) accumuleert of A2E (substantie het accumuleren in de retina met leeftijd die macular degeneratie en blindheid) veroorzaakt als lysoSENSproject? Hoeveel verschil denkt u de verwijdering van lipofuscin in termen van verjonging zou maken?

AdG: Dit is op dit ogenblik een grote vraag. Wij hebben een Doctoraatstudent in onze gefinancierde groep in Rice University die aan lipofuscin werkt, maar hij begint enkel. Lipofuscin is inderdaad harder, maar wat maakt is het harder niet het verouderen-tegenover-ziekteonderscheid maar eenvoudig de aard van de substantie. Lipofuscin is zeer heterogeen in zijn moleculaire samenstelling, en bovendien wordt het hoofdzakelijk gemaakt van proteïnen, zodat is het moeilijk om van materiaal te onderscheiden geen dat wij willen opsplitsen. Ik zou moeten opmerken in het overgaan dat het materiaal de waarvan accumulatie macular degeneratie veroorzaakt vaak wordt genoemd lipofuscin maar werkelijk niet zou moeten zijn, omdat het enige ding dat het evenals heeft gehad is bonafide lipofuscin zijn subcellular plaats (lysosome) en zijn fluorescentieeigenschappen: zijn moleculaire samenstelling is volledig verschillend.

Le: In het rapport van 2011 van de SENS-Stichting, werd de vooruitgang betreffende mitoSENS die (copieën van mitochondrial DNA in de kern maken die hen tegen vrij-basissen te beschermen door mitochondria worden geproduceerd) beperkt tot 5 van de 13 eiwit-codeert mitochondrial genen. Hoe zeker bent u dat alle 13 dergelijke genen in de kern in de nabije toekomst kunnen worden gekopieerd? Zijn gaan sommige van die genen belangrijker dan anderen, of u eenvoudig na de gemakkelijkere doelstellingen?

AdG: Wij zijn vrij zeker. Enkele genen die wij hebben verkozen om te werken aan eerst zijn makkelijke doelen in de betekenis dat andere onderzoekers wat succes met hen reeds hebben aangetoond; andere genen worden gekozen meer omdat het succes hoog-effect zou zijn, in zoverre dat het meer duidelijke analyses van doeltreffendheid zou toestaan. Uiteindelijk, zijn alle 13 even belangrijk.

Le: U hebt een verhoogde appreciatie voor de rol van neurofibrillary verwarring (verwarde complexen van tau proteïne) als potentieel oorzaak en behandelingsdoel resulterend in de cognitieve daling van de ziekte van Alzheimer aangetoond. Plant u om het even welke SENS-Stichtingsprojecten om verwarde tau om de ziekte van Alzheimer dan eenvoudig verwijderend amyloid beter te verhinderen te verwijderen? Dit van LysoSENS zou verschillend zijn (verwijdering van intracellular troep door krachtigere enzymen in lysosomes)?

Het DNA-Raadsel  

AdG: Ik heb altijd gezegd dat (tau) de verwarring waarschijnlijk zo zullen enkel belangrijk zijn zoals (amyloid) plaques in de ziekte van Alzheimer, en inderdaad dat het celverlies ook moet worden gericht. Absoluut willen wij verwarring verwijderen. De verwarring is een ongebruikelijk type van intracellular complex in zoverre dat zij niet normaal door lysosomes worden geëlimineerd, maar zij zijn nog een doel van LysoSENS omdat wij dat zij de zichtbare die manifestatie van een „opstopping“ door lysosomal dysfunctie wordt veroorzaakt zijn, die zelf door andere molecules wordt veroorzaakt, misschien dezelfde geloven die atherosclerose veroorzaken. (Deze verdenking is onder andere van, het feit dat apoE het gevolg het genotype de meest significante genetische medewerker aan risico van zowel de ziekte als de atherosclerose van Alzheimer. is) Op het ogenblik hebben wij geen project op dit gebied maar wij zijn in gedetailleerde gesprekken met mensen concentreerden ons op het.

Le: Wordt AmyloSENS (verwijdering van extracellulaire die troep, hoofdzakelijk amyloid) nu hoofdzakelijk op transthyretin amyloid wordt geconcentreerd, eerder dan de amyloid plaques verondersteld om de ziekte van Alzheimer te veroorzaken? (Transthyretin is een vorm van amyloid die buiten de hersenen, vooral in het hart, accumuleert en om de frequente doodsoorzaak van personen gevonden te zijn meer dan 110 jaar oud.)

AdG: Ja, wordt ons enig AmyloSENS-project momenteel (een samenwerking tussen laboratoria in Harvard en bij Universiteit van Texas, Houston) geconcentreerd op transthyretinamyloid. Wij laten het onderzoek naar de ziekteamyloid van Alzheimer aan de vele well-funded groepen over die het reeds in hun gezichten hebben. Andere belangrijkste geïdentificeerd amyloid zoals het hebben van een rol in de ziekte van Alzheimer eilandjeamyloid in de alvleesklier is, en wij kunnen in dat gebied spoedig worden.

Le: SENS-de Stichting heeft de mogelijkheid onderzocht dat de verandering en epimutation (veranderingen in genuitdrukking eerder dan wijzigingen van de genen zelf) schadelijk kunnen zijn op manieren buiten kanker. Als dat waar blijkt te zijn, welke strategieën overweegt u om dat probleem aan te pakken?

AdG: Ons huidig werk wordt geconcentreerd op epimutations; wij zijn van mening dat het werk van deskundigen op het gebied van de genetica van het verouderen (de Groep van Jan Vijg in Albert Einstein College van Geneeskunde in het bijzonder) reeds werkelijk afdoend heeft aangetoond dat de veranderingen veel te langzaam in de meeste weefsels (in het bijzonder de hersenen) tijdens volwassenheid accumuleren om eender welke kans te hebben om tot van de leeftijd afhankelijke ziekte bij te dragen. Als epimutations niet uit dezelfde manier komen, zullen wij manieren moeten bekijken celomzet mild die te versnellen, met autologous therapie van de stamcel wordt gecombineerd, die zijn eigen stamcellen voor cellulaire therapie gebruikt. Maar dat is erg hard, zodat hopen wij te hoeven niet daar te gaan!

Digitale illustratie van een DNA  

Le: In 2 November, de kwestie van 2011 van Aard, Darren J. Baker, et al. beschreven succes in verjonging van een ver*snellen-veroudert model van een muis.* Denkt u dat de Groep van Baker meer met succes ApoptoSENS vervult dan de SENS-Stichting waarschijnlijk zal bereiken?

AdG: Het Baker document was een reusachtige bevestiging van het idee dat de dood-bestand cellen voor u slecht zijn, maar het bracht echt geen bepaalde benadering van het elimineren van dergelijke cellen in genetisch ongewijzigde organismen naar voren, zodat vervult het „in geen geval ApoptoSENS.“

Le: Het het onderzoekrapport van 2011 van de SENS-Stichting bevatte slechts een korte vermelding van RepleniSENS, het gebruik van stamcellen om cellen en weefsels te herstellen en te vervangen. Gezien al rente in de therapie van de stamcel door anderen, is er een behoefte aan SENS-Stichting om onderzoek op dit gebied werkelijk te doen?

AdG: U hebt het - dit is het duidelijkste voorbeeld van een thema van SENS dat niet agressief door SENS Onderzoekstichting wordt nagestreefd, en dat is precies omdat het zo goed door anderen wordt gesteund. Dit gezegd zijnde, houden wij nog onze ogen zeer voor specifieke projecten in de RepleniSENS-ruimte open die een been omhoog zou kunnen vergen.

Le: Dank u voor het deelnemen aan dit gesprek, Dr. de Grey, en wij zijn tevreden dat u zich bij de Wetenschappelijke Adviescommissie van de Stichting ® van de het Levensuitbreidinghebt aangesloten.

Dr. Aubrey de Grey is een biomedische die gerontologist in Cambridge, het UK en Mountain View, Californië, de V.S. wordt gebaseerd, die eerst het idee voor, onderzochten en, de SENS-Onderzoekstichting oprichtten. Hij ontving zijn BEDELAARS en Doctoraat van de Universiteit van Cambridge in 1985 en 2000 respectievelijk, met zijn origineel gebied die in computerwetenschap zijn. Dr. de Grey is Hoofdredacteur van Verjongingsonderzoek, een Kameraad van zowel de Gerontological-Maatschappij van Amerika als de Amerikaanse Verouderende Vereniging, en zit op de redactie en wetenschappelijke adviescommissies van talrijke dagboeken en organisaties. Voor meer informatie over Aubrey de Grey of de SENS-organisatie, bezoek: www.sens.org.

Als u om het even welke vragen over de wetenschappelijke inhoud van dit artikel hebt, te roepen gelieve een de Gezondheidsadviseurvan de het Levensuitbreiding ® bij 1-866-864-3027.

Verwijzingen

* Baker DJ, Wijshake T, Tchkonia T, et al. Ontruiming van p16Ink4a-positieve ouder wordende cellenvertragingen verouderen-geassocieerde wanorde. Aard. 2011 2 Nov.; 479(7372): 232-6.